
Zawieszenie pneumatyczne bez powrotów na poprawki? Zobacz jakość Meyle.
2011-06-07
Produkcję autobusów wznowiono w 1922 r. Firma dla Poczty Szwedzkiej wyprodukowała „autobus pocztowy”. Konsekwentne prace rozwojowe w Scania-Vabis zaowocowały opracowaniem w połowie lat 20. szeregu nowych produktów, w tym nowych silników górnozaworowych i nowych typów podwozi.
W roku 1923 firma wprowadziła na rynek opatentowane zawieszenie z progresywnymi resorami piórowymi (o zmiennej charakterystyce), które pod małym obciążeniem były stosunkowo „miękkie”, zaś w miarę wzrostu obciążenia, ich sztywność rosła.
Pionierska współpraca z Pocztą Szwedzką doprowadziła do powstania ważnego niszowego produktu. Nowy „autobus pocztowy” przez okrągły rok dostarczał pocztę na rzadko zaludnionych terenach północnej Szwecji. W zimie na przednie koła zakładano płozy, a z tyłu montowano gąsienice. Produkowany przez resztę dekady pojazd zdołał przełamać zimową izolację odległych rejonów kraju. Zapoczątkował również stałą produkcję autobusów w firmie.
W 1932 r. sprzedaż autobusów przewyższyła sprzedaż samochodów ciężarowych. Rośnie zapotrzebowanie na coraz pojemniejsze autobusy. Scania-Vabis wprowadziła na rynek autobus „Bulldog”, pojazd pionierski ze względu na pomysłowe wykorzystanie przestrzeni.
W 1948 r. Scania-Vabis rozpoczęła eksport autobusów do Brazylii, a niedługo potem – w 1951 r. – także samochodów ciężarowych, za pośrednictwem brazylijskiej firmy motoryzacyjnej Vemag. W 1953 r. na szwedzki rynek trafił podmiejski autobus Scania-Vabis Metropol, skonstruowany we współpracy z amerykańską firmą Mack Manufacturing Corporation. Był napędzany rzędowym 8-cylindrowym silnikiem, zamontowanym poprzecznie za tylną osią. Metropol był pierwszym autobusem w całości produkowanym w Szwecji, wyposażonym w nadwozie o konstrukcji skorupowej.
W 1957 r. mając ugruntowaną pozycję w Brazylii, Scania-Vabis rozpoczęła produkcję silników. Pierwszym modelem produkowanym z myślą o brazylijskim rynku, w 1959 r., był przedniosilnikowy autobus B75.
W 1969 r., tuż przed zmianą ruchu w Szwecji na prawostronny, Scania-Vabis zaprezentowała wygodniejszy autobus miejski CR76. Wyróżniał się małą masą własną i nisko położoną podłogą. Silnik zestrojono pod kątem jak najmniejszego zadymienia spalin. Na bazie CR76 opracowano „cichy” autobus CR111 – poziom hałasu zaledwie 77 dBA (1971 r.).
W latach 80. coraz większego znaczenia nabierają kwestie dotyczące ochrony środowiska. Scania, wspólnie z przedsiębiorstwem komunikacji publicznej w Sztokholmie, rozpoczęła testy eksploatacyjne autobusów CR113, zasilanych etanolem. Źródłem napędu tych pojazdów był 11-litrowy silnik wysokoprężny, dostosowany do spalania etanolu. Od tamtej pory w stolicy Szwecji są użytkowane autobusy zasilane etanolem.
W 1996 r. Scania wprowadziła na rynek nowy autobus miejski Scania OmniCity, wyposażony w nadwozie wykonane w całości z aluminium. Dzięki funkcji pełnego "przyklęku" ten niskopodłogowy autobus był wyjątkowo wygodny dla pasażerów. Na tej samej platformie bazują również autobusy: niskowejściowy Scania OmniLink i dwupokładowy Scania OmniCity.
W 2004 r. do produkcji wchodzi seria F, wyposażona w nowy 5-cylindrowy silnik umieszczony z przodu i solidne podwozie, dzięki czemu idealnie sprawdza się w trudnych warunkach. W 2007 r. Scania zaprezentowała autobus koncepcyjny z innowacyjnym napędem hybrydowym. Wszystkie cztery, skrajnie umieszczone koła tego pojazdu były skrętne, a fotel kierowcy został zamontowany centralnie.
W 2009 r. na rynek trafił autokar Scania Touring, wzbudzając duże zainteresowanie operatorów autobusowych. Zaprojektowany przez Scania, jest produkowany we współpracy z chińskim producentem autobusów Higer z przeznaczeniem na nowe i dotychczasowe rynki.